“Tenhalığı seviyorum.
Sık görüşülmeyen ama bağı da koparılmayan dostlukları.
Sakin mekanları, az rastlanılmayı, kendimle kalmayı, kendimi saklamayı ve de sınırlarımı.”
Tek bir kelimeden binlerce anlam çıkardığım günler de oldu, yazılan uzun cümleleri görmezden geldiğim günler de.
İnsanlara inanmaya çalışmaktan yoruldum.
İnsanların gündelik hırsları komik geliyor bana, hayatı ciddiye almıyorum. Yaşamlarına bir kez bile dışarıdan bakamamış insanların, gerçekten dürüst olabileceğine inanmıyorum.
Böyle insanları sevmiyorum, onlar da beni.
Her şey karşılıklı.
Tezer Özlü
