1953 yılında bir öğleden sonra iki valiz hazırladı, çocuklarını arabaya koydu ve hayatından uzaklaştı. Picasso onun ardından bağırdı, kimsenin onun gibi bir adamı terk etmediğini iddia ederek onunla dalga geçti, dünyanın gölgesi olmadan bir kadını umursamadığını fark ettikten sonra geri döneceğine inandı.
O yanlıştı. Françoise Gilot sadece bir ilişkiden ayrılmadı; bir devin egosu tarafından kenetlenmiş bir hayatı geri aldı ve bunu yaparak da, Picasso’ya ruhu ve sanatı tamamen sağlam bir şekilde hayatta kalan tarihte tek kadın oldu.
Dünyanın geri kalanı Pablo Picasso’ya dokunulmaz bir sanat tanrısı olarak bakarken, o ona baktı ve ruhuna sahip olmak isteyen bir adam gördü.
Hikayeleri 1943’te işgal altındaki Paris’te başladı. O, parlak bir geleceği olan 21 yaşında bir sanatçıydı, adam ise altmış bir yaşındaydı, kaos içinde gelişen bir efsaneydi. Gilot on yıl boyunca fırtınanın merkezinde yaşadı.
Onun ilham perisi, ortağı ve çocuklarının annesi Claude ve Paloma’ydı. Ama ilham perisi olmak çoğunlukla efsanevi zalimliğinin ve tamamen duygusal egemenliğin kurbanı olmak anlamına geliyordu. Picasso kadınlara “tanrıça ya da paspas” gibi davrandı ve Gilot’un sonunda ikinci olmasını bekledi.
Resmini reddetti, sabrını test etti ve dünyasını sadece kendisine küçültmeye çalıştı.
Yine de Gilot çelikten bir çekirdeğe sahipti.
Her gün resim yapmaya devam etti, kendi yaratıcı sesinin şöhretinin gürültüsüyle susturulmasına izin vermeyi reddediyor. Kendisinden önce gelen kadınların çılgınlığa veya çaresizliğe çöküşlerini izledi ve fark etti ki, eğer kalırsa kendi ışığı da sönecek.
Sonunda çekip gittiğinde, sadece bir adamı terk etmiyordu; bir laneti de kırıyordu.
Picasso yıllarını onun itibarını ve kariyerini mahvetmek için harcadı. 1960’larda onun anı kitabı “Picasso ile Yaşam”ın yayınlanmasını bile engellemeye çalıştı, ancak kadın mahkemede onunla savaştı ve kazandı. Picasso’dan sonraki hayatı bir dipnot değildi; kendi başına bir şaheserdi.
Amerika’ya taşındı, efsanevi bilim adamı Jonas Salk ile evlendi ve Met ve MoMA dahil olmak üzere dünyanın en prestijli müzelerine asılmış kendi resimlerini gördü. 101 yaşına kadar yaşadı, en iyi intikamın güzel ve bağımsız yaşanmış bir hayat olduğunu kanıtladı.
2023 yılında vefat ettiğinde, sadece ünlü bir adamın eski sevgilisi olarak değil, hayat hikayesinin fırçasını başkasının tutmasına izin vermeyi reddeden bir titan olarak hatırlandı.
Françoise Gilot’un hikayesi, başkasının egosuna yer açmak için kendi ışığının söndüğünü hisseden her kadın için yüksek sesli, çınlayan bir marştır.
Pek çok kişinin öğrenmek için ömür boyu harcadığı temel bir gerçeği anladı: Potansiyelin, başkasının yüceliği için sunulacak bir fedakarlık değildir.
Birçok kadın için “gölge” her zaman ünlü bir ressam değildir; bazen yeteneklerini göz ardı eden bir iş yeri, küçük oynamalarını isteyen bir ilişki ya da kendi hayalleri hariç herkesin hayallerini öncelemesi gereken bir kültürel beklentidir. Gilot’un hayatı, kim olduğunun özünü kaybetmeden bir anne, bir yaratıcı ve bir eş olabileceğini kanıtlıyor.
Claude ve Paloma’ya annelik rolünün resim yapmayı bırakmak için bir bahane olmasına izin vermedi ve Picasso’nun uluslararası şöhretinin kendininkini aramaktan vazgeçmesine izin vermedi.
Harika olmak için izin beklemedi sadece işe gitti
Çocuk felcinden milyonlar kurtaran Jonas Salk ile evlendiğinde, bunu kendi varlığını zaten onaylamış bir kadın olarak yaptı.
O villadan çıktığında, Picasso’dan sadece uzaklaşmakla kalmadı; kendine doğru yürüyordu.
>Biz İnsan Melekleriz<
Yazarlar
İnsan Ruhunu Uyandırma
İnsanlık deneyimine dair yeni bir görüş yaymış ve okuyucular tarafından kendiliğinden 14 dile çevrilmiş olan “Biz İnsan Melekleriz” kitabının yazarlarıyız.
Umarız yazımız sende bir şeyler kıvılcımlar çıkarır!
