M A R M A R İ S G İ B İ Y İ M
Ben şimdi Marmaris gibiyim;
Armutalan sırtlarında kederlenip
Kale kapısında yudumlanırken
Cümle ezilmişliklere
Barlar Sokağından elveda İçmeler’e!..
Yat Limanında kayıkçılarla halleştim
Yalan çıkan Yalancı Boğaz’a
Ben başından beri kırgındım!
Yüreğimde bin türlü çarpık yapılaşma
Orta Çarşı gibi karman çorbanım sanki
Ben şimdi Marmaris gibiyim;
İlahlara kurban edilen sahillere,
Dağların yeşiline mühürlüyken
Moraran maviye, sararan yeşile
Betona betonarmeye küskünüm…
Ne eski çağlar gibi gelip gitmeyen
Ne arayan soran,
Ne zamansız sorgulayan
Ormanlar yakıp yıkanın
Toprak ekenin, su içeninmiş…
Terzi Nejat-Tailor,
Kırk yıllık berber – barber olmuş
Süper marketler grocery’ler türemiş
Mahalle bakkalımız küçülürken
Sebepsiz gel-gitlere yeminliyim…
Balı balığı baldırıyla ünlenmişken
Basralı çam ağaçları tükenirken
Deniz balığına kısmetsizim
Her şey dahil yıldızlara paydos
O eğreti pansiyonlara hasret gibiyim…
Ben şimdi Marmaris gibiyim;
Yeşille yeşil, maviyle mavi değilim
Sağım solum önüm arkam sobe
Bir beni ketrezleyip hapsedemeyen
Ağlayan Kayalar’a hasret
Bilip de bilmeyen, görüpte görmeyen
Terki diyarlardayım…
Güldüğüm eğlendiğim,
Gönlünde gönüllendiğim
Ne desek ne etsek nafile
Dört bir yanı kuşatılmış,
Çeteleşmiş çetrefilleşmiş!.
Nereye baksam yıllar yılı efkarlı
Doğduğum yer Muğla bir,
Doyduğum Marmaris iki
Ne laf söylerim ne söyletirim
Sanki, dipsiz şişelerin dibiyim
Ben şimdi misyon ve vizyon ufkunda,
Balan Tepe zirvesinde, yaşamayınca Anlatılmayan Marmaris gibiyim!..
Rifat KALAKOĞLU
